Biżuteria bizantyjska
Kwiecień 2nd, 2009 by admin
Użycie kamieni, złota, brązu i szkliwa w okresie bizantyjskim.
Bizantyjska arystokracja nosiła biżuterię na sobie w bardzo dużych ilościach, dowiadujemy się o tym między innymi z mozaikowego portretu Cesarzowej Teodory znajdującego się w Kościele San Vitale w Ranenna – Włochy. Suknia na tym portrecie jest przeplatana złotem i wysadzana klejnotami; perły, rubiny i szmaragdy oprawione złotem noszone są na szyi i ramionach, zwisają ozdobione girlandami od skroni po piersi.
Znane bizantyjskie kolczyki miały kształt ażurowego, wytłaczanego półksiężyca wykonanego w złocie z krzyżem w kole okrążonym przez gołębie. Ulubionym typem wisiorka był krzyż, innym, był wisiorek wysadzany kamieniami. Pierścionki noszone na palcach najczęściej posiadały chrześcijańskie symbole, a pozostałe ocalałe wyroby są częściej produkowane z pozłacanego brązu niż z samego złota. Szkliwione wyroby, a w szczególności metodą cloisonné (pokryte kolorową emalią, poszczególne kolory oddzielone paskami metalu) osiągnęła bardzo wysoki stopień i była ceniona w kulturze bizantyjskiej. To też przyczyniło się do wywierania silnego wpływu na europejską biżuterię następnych okresów. Pięknym przykładem może tu być korona Konstancji Aragońskiej z XIII wieku (Katedra Palermo, Sycylia)
