Około 1900 w Paryżu, ożywienie sztuki jubilerskiej było propagowane przez jubilerów nowego ruchu art nouveau, prowadzonego przez Rene Lalique. Ignorując tradycyjne style, a inspirowane formami ptaków, owadów i roślin. Podkreślając samo projektowanie i wzornictwo nad kosztownością materiału, używał emalii, kości słoniowej, szkła i poroży tak często jak kamieni półszlachetnych i klejnotów. Styl art nouveau został wprowadzony w Stanach Zjednoczonych przez Louisa Comfort Tiffany, jeden z pierwszych ważnych amerykańskich projektantów biżuterii.

Nowoczesna biżuteria odzwierciedla ważne zmiany w modach i technologiach. Po I Wojnie Światowej (1914-1918), moda na krótkie włosy wśród kobiet doprowadziła do zniknięcia dawniej popularnych wysadzanych klejnotami spinek i innych ozdób do włosów. W tym samym okresie modne i popularne stały się saszetki, walizeczki na kosmetyki zdobione kamieniami, zegarki na rękę i papierośnice. Trwałe, lekkie metale, takie jak platyna, iryd i pallad pozwalały na niekonwencjonalne wykorzystywanie kamieni szlachetnych, a nowe metody wysadzania kamieniami umożliwiały tworzenie bardziej rzeźbionych wzorów i większe wykorzystywanie różnych metalowych tworzyw i wykończeń.

Tak jak w okresie renesansu, artyści, malarze i rzeźbiarze projektowali i tworzyli biżuteria. Prace francuskiego malarza George Braque i amerykańskiego rzeźbiarza Alexander Calder łączą użyteczność z funkcjonalnością. Klejnoty hiszpańskiego malarza Salvadore Dalí były bardziej ekstrawaganckimi i efektownymi projektami niż funkcjonalną biżuterią do noszenia. Chociaż dużo nowoczesnej biżuterii jest projektowana i produkowana przez duże firmy, tradycja jubilerska jest silna w Skandynawii i Stanach Zjednoczonych, gdzie srebro, półszlachetne kamienie, miedź tłoczona i inne mniej kosztowne materiały są używane do produkcji biżuterii. Do wyrobu drogiej biżuterii stosowano plastik. Galerie oraz sklepy z biżuterią często posiadają ogromną kolekcję abstrakcyjnych i naturalistycznych wzorów pierścionków, bransoletek, kolczyków, naszyjników i broszek. Chociaż biżuteria w XIX. i wczesnym XX. wieku była noszona głównie przez kobiety, w późnym XX. wieku niektórzy mężczyźni zaczęli nosić biżuterię taką jak łańcuchy, bransoletki czy kolczyki.